حسين الهامي روزنامهنگار پيش كسوت كه راه اندازي نشريه ايران راعهده دار بود. نيز از مشكلات روزنامه نگاران و خاطراتش سخن گفت و بيان كرد: وقتی روزنامه نگار شدم، همیشه پدرم نصیحت می کرد این چه شغلی است که انتخاب کرده ای نمیخواهی بروی دنبال یک شغل خوب و واقعی؟! گذشت تا اينكه ازدواج کردم و یک روز پدرم دوباره گفت؛ نمی خواهی از این بچه بازی ها دست برداری؟ با گذشت این سالها هنوز نمیدانم واقعا صاحب شغل بوده ام يا نه! نمي دانم اگر به من بگویند چه کاره ای بايد چه بگویم؟
او ادامه داد: عمری روزنامه درآوردم و همه جا با ناسپاسی مواجه شدم و قدر ندیدم.
الهامي همچنين گلايه خود را از انجمن روزنامه نگاران اين طور بيان كرد: گویا تلاش مي شود سه نسل از روزنامه نگاران درکنار هم تجربیات خود را با هم گره بزنند و نتيجهاي مطلوبتر ازآنچه که هست به مردم ارایه دهند. در حالي كه انجمن ميتواند پیشتاز این حرکت باشد اما در آن کوتاهي ميكند. اميدوار بودیم وقتی انجمن تشکیل می شود مشکلات ما هم حل شود.
وي افزود: کار تخصصی در روزنامه نگاری به كار نمي آيد به دنبال اینکه متخصص یک رشته باشید نرويد. چون هر لحظه ممکن است کاری که شما در آن تخصص داری به كار نيايد.
اين روزنامه نگار پيشكسوت بيان كرد: اوایل انقلاب خبرنگار حوادث داشتیم ولی بعد از انقلاب که دیگر از این حوادث خبری نبود اين دسته از روزنامه نگاران مانده بودند که حالا باید چه کنند! چون آنها فقط می توانستند حوادث بنویسند و کار دیگری بلد نبودند. من گفتم ایراد کار از خودتان بوده. باید در آن زمان حداقل در دو یا سه رشته کار می کردید.
او معتقد است كه يك روزنامه نگار باید همه کار بلد باشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر